Τα δύο τμήματα της έκτης τάξης, την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου, παρακολούθησαν στα πλαίσια της ευέλικτης ζώνης την ταινία μεσαίου μήκους, του Στέφανου Σιταρά
«ΓΑΛΑΖΙΟ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ»
Η ταινία στηρίζεται στο ιστορικό έπος του Ηλία Βενέζη , «ΑΙΟΛΙΚΗ ΓΗ» και εστιάζει στον άτυχο νησιώτη γερο – Ιωσήφ που δένεται με τη γη και με τα δέντρα που έμαθε να μπολιάζει .
H "Αιολική Γη" με μαγεύει ...
Θα ήταν δύσκολο και ανακριβές να χαρακτηρίσει κανείς την Αιολική Γη τυπικό μυθιστόρημα. Πρόκειται μάλλον για εκτενή τοιχογραφία ιστοριών και θρύλων, που συγγενεύει με το παραμύθι . Η Αιολική Γη περιγράφει τη ζωή σ΄ ένα τσιφλίκι της Μικράς Ασίας, κάτω από τα βουνά Κιμιντένια, στις αρχές του εικοστού αιώνα, μέχρι την έναρξη του πολέμου, το καλοκαίρι του 1914. Τα περισσότερα πρόσωπα του έργου ανταποκρίνονται σε αρχέτυπα, όπως τα έχει καθορίσει η μακροχρόνια παράδοση και η κοινή συνείδηση: οι σεβάσμιες μορφές του παππού και της γιαγιάς, με ό,τι συνεπάγεται η σοφία των χρόνων που τους βαραίνει, αλλά και η πολύχρονη αγάπη και αμοιβαία αφοσίωση και στοργή που τους συνδέει, ο ληστής Αντώνης Παγίδας, φόβος και τρόμος της περιοχής, που ξέρει όμως να γίνεται δίκαιος, έντιμος και απροσδόκητα τρυφερός, οσάκις αντιμετωπίζει αδύναμες ανθρώπινες στιγμές, ο κυνηγός με τα κίτρινα άστρα στο μαντίλι του, πρότυπο υπακοής, παλικαριάς και πίστης στα αφεντικά του, ο σαλεμένος από τον έρωτα σαμαράς που ψάχνει να βρει το «αεικίνητο» για να εντυπωσιάσει την αταίριαστη γι΄ αυτόν γυναίκα που αγάπησε ή, ακόμη, ο φτωχός καμηλιέρης που έχασε και ψάχνει να βρει το καμήλι με το άσπρο κεφάλι, σπάνιο είδος που δεν υπάρχει, δείγμα κι αυτός του ανθρώπου που αφοσιώνεται εφ΄ όρου ζωής στο κυνήγι μιας χίμαιρας, ο γερο-Ιωσήφ, τέλος, περίπτωση άτυχου νησιώτη που ήρθε να εργαστεί στη Μικρασία και δεν κατάφερε να προκόψει, ο οποίος δένεται με τη γη και με τα δέντρα που έμαθε να μπολιάζει. Χωρίς δική του οικογένεια, χωρίς βιος και χωρίς μέλλον, λόγω της ηλικίας του, είναι ο μόνος που αρνείται να εγκαταλείψει το υποστατικό, παρά το βέβαιο τέλος που του επιφυλάσσει η επέλαση των Τούρκων.
Ο Στέφανος Σιταράς είναι Έλληνας σκηνοθέτης, γεννημένος στις 13 Δεκεμβρίου του 1989. Σε ηλικία έντεκα ετών απέκτησε την πρώτη του κάμερα και ξεκίνησε να γυρίζει ταινίες για ενηλίκους με τους φίλους του επί δύο χρόνια, μέχρι τα 13 του. Όπως έχει πει και ο ίδιος "δεδομένου ότι αυτή η περίοδος ήταν πειραματική, οι ταινίες, τελείως πρόχειρες και ερασιτεχνικές, ήταν ίσως η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής μου μέχρι τώρα."
Σε ηλικία 14 ετών σκηνοθέτησε την πρώτη μεσαίου μήκους επαγγελματική ταινία του "Γαλάζιο και Πορτοκαλί", ένα ιστορικό έπος με θέμα τη μικρασιατική καταστροφή του 1922. Με αφορμή αυτήν την ταινία απέκτησε διεθνή φήμη στο χώρο της σκηνοθεσίας: Η ταινία παρουσιάστηκε σε ειδική προβολή στο φεστιβάλ "Νύχτες Αξημέρωτες" τον Σεπτέμβριο του 2005.
.jpg)
